Όταν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κοιμήθηκαν για 13 ημέρες στο… κελί

Όταν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κοιμήθηκαν για 13 ημέρες στο… κελί

Ο «τρομονόμος», η «17 Νοέμβρη» και ο ελληνικός Τύπος σε μια παλιά, ρομαντική εποχή…

Η δημοσιογραφία εν Ελλάδι έχει περάσει από διάφορες κλίμακες. Τα τελευταία χρόνια έχει «ανάψει» εκ νέου η κουβέντα για το αν η δημοσιογράφοι πρέπει να περνούν από την αυτόφωρη διαδικασία επειδή έγραψαν ένα ρεπορτάζ.

Πριν κάμποσα χρόνια, επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων περνούσαν την πύλη του Κορυδαλλού. Το «έγκλημά» τους ήταν ότι από τον Δεκέμβριο του 1990, είχαν δημοσιοποιήσει μία (ή δύο) προκηρύξεις της «17 Νοέμβρη», παρά τον νόμο της τότε κυβέρνησης Μητσοτάκη που απαγόρευε τη δημοσίευση προκηρύξεων. Τον περιβόητο «τρομονόμο», που αναφερόταν στον αντιτρομοκρατικό νόμο 1916 «για την προστασία της κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα».

Είχε προηγηθεί η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη τον Σεπτέμβριο του ’89 και ο νόμος προέβλεπε -μεταξύ άλλων– την απαγόρευση δημοσίευσης των προκηρύξεων τρομοκρατικών οργανώσεων στις εφημερίδες.

Όταν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κοιμήθηκαν για 13 ημέρες στο… κελί

Οι συλληφθέντες

Λίγο μετά την ψήφιση του νόμου, τον Δεκέμβριο του ‘90, ορισμένες εφημερίδες δημοσίευσαν την προκήρυξη της «17 Νοέμβρη» με την οποίαν η οργάνωση αναλάμβανε την ευθύνη για την επίθεση με ρουκέτες στα γραφεία της ΕΟΚ, στην Αθήνα. Λίγες εβδομάδες αργότερα, επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κάθονταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου σε μια πρωτοφανή για τα ελληνικά χρονικά δίκη ενώ, εννέα μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 1991, περνούσαν την πύλη του Κορυδαλλού, καταδικασθέντες σε ποινές φυλάκισης από 5 έως 10 μήνες.

Όταν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κοιμήθηκαν για 13 ημέρες στο… κελί

Ήταν Σεπτέμβριος του 1991 όταν οι Σεραφείμ Φυντανίδης («Ελευθεροτυπία»), Χρήστος Θεοχαράτος («Έθνος»), Δημήτρης Μαρούδας («Νίκη»), Κώστας Κοντοπάνος («Αυριανή»), Κώστας Γερονικολός («Δημοκρατικός Λόγος»), Σπύρος Καρατζαφέρης («48 Ώρες») και Κώστας Παπαϊωάννου («Ποντίκι») οδηγήθηκαν στη φυλακή.

Και οι επτά αρνήθηκαν να ασκήσουν έφεση (αν και είδαν το δικαίωμα), κατηγορώντας τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη και πρακτικές του παρελθόντος. Το τότε σκεπτικό της κυβέρνησης ήταν ότι οι τρομοκράτες δεν μπορεί να έχουν βήμα στην κοινωνία και, μάλιστα, μετά από δολοφονίες.

Όταν επτά εκδότες και διευθυντές εφημερίδων κοιμήθηκαν για 13 ημέρες στο… κελίΑίσθηση είχε προκαλέσει μάλιστα η σύλληψη του Φυντανίδη στο σπίτι του, την ώρα που μιλούσε στο ραδιόφωνο του τότε ΣΚΑΪ. Μια σύλληψη που έγινε τελευταία χρονικά καθώς ο Φυντανίδης έλειπε στο εξωτερικό.

Ωστόσο το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Συνασπισμός του Χαρίλαου Φλωράκη καθώς και οι Νίκος Ηλιόπουλος των Οικολόγων και Κωστής Στεφανόπουλος της Δημοκρατικής Ανανέωσης, που εκπροσωπούσαν τα κόμματά τους τα οποία είχαν πάρει από μία έδρα στις εκλογές του ’90, θεωρούσαν ότι επρόκειτο ένας νόμος τόσο για περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου όσο και για επανεγκαθίδρυση του αστυνομικού κράτους.

Συναυλία και αποφυλάκιση

Ένα κύμα διαμαρτυρίας φούσκωσε για τους φυλακισμένους από ανώνυμο κόσμο, την αντιπολίτευση (το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, τότε), τα συνδικάτα, ακόμα και ο διεθνής Τύπος ασχολήθηκε με το θέμα, ενώ στις 19 Σεπτεμβρίου, στην οδό Σολωμού, κάτω ακριβώς από τα συρματοπλέγματα της μάντρας των φυλακών Κορυδαλλού, δόθηκε μια μεγάλη συναυλία συμπαράστασης με Μαρία Φαραντούρη, Γιώργο Νταλάρα, Θάνο Μικρούτσικο, Λουκιανό Κηλαηδόνη και άλλους που τραγούδησαν για την ελευθεροτυπία…

Τελικά οι εκδότες και δημοσιογράφοι αποφυλακίστηκαν ύστερα από 13 ημέρες, θεωρώντας ότι είχαν περάσει το μήνυμα και η παραμονή τους στη φυλακή ήταν πλέον περιττή. Για να αποφυλακιστούν, εξαγόρασαν τις ποινές τους με χρήματα που έβαλαν οι διοικήσεις των Ενώσεων Ιδιοκτητών και Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθήνας.

Ο περιβόητος «τρομονόμος» της κυβέρνησης Μητσοτάκη καταργήθηκε το 1993 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για να τον επαναφέρει το 2001, αφαιρώντας μόνο τις διατάξεις για τη δημοσίευση προκηρύξεων στις εφημερίδες.