Όταν δύο debates έκριναν… έναν πλανητάρχη

Όταν δύο debates έκριναν… έναν πλανητάρχη

Ο Δουκάκης, ο Μπους και η ατάκα του Μπέντσεν στον Κουέιλ…

Είναι γνωστό ότι οι Ελληνες τα θέλουμε όλα… δικά μας. Γεωγραφικά αν το δει κανείς, αν δεν επανέλθει η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, δεν θα ησυχάσουμε.

Τους Έλληνες παραξενεύει που σε κάποια χώρα αναδεικνύεται ένας… ξένος πολιτικός, ωστόσο στα 80s επικρατούσε η περιβόητο Doukakismania. Το όνειρο κάθε συντοπίτη: ένας Έλληνας στην καρέκλα του πλανητάρχη. Παραλίγο λοιπόν να γίνει, η αλήθεια είναι ότι ο Μάικλ Δουκάκης έφτασε πολύ, πάρα πολύ κοντά. Τι χάλασε τη… μαγιά; Ένα ρημάδι debate…

Ο Michael Stanley Dukakis, καίτοι είχε τρία ονόματα (όπως αρκετοί γνωστοί Αμερικανοί πρόεδροι) δεν κατόρθωσε να δει το MSD στη λίστα. Στα 85 του σήμερα, ζωή να ‘χει, κάνει σπάνιες και εκλεκτικές εμφανίσεις. Από τα μικράτα του στην πολιτική, ο γνωστός δικηγόρος από τη Μασαχουσέτη εξελέγη κυβερνήτης της πολιτείας το ’74 αλλά και το ’82, παραμένοντας στο πόσο έως τις 3 Ιανουαρίου 1991. Ήταν μόλις ο δεύτερος Ελληνοαμερικανός κυβερνήτης στην ιστορία των ΗΠΑ μετά τον Σπύρο Αγκνιου.

Το 1988 ανακοίνωσε την πρόθεση του να διεκδικήσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές. Στις εσωκομματικές εκλογές υπερίσχυσε και επελέγη ως υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ. Στις προεδρικές εκλογές όμως έχασε από τον (αείμνηστο, πια) Τζορτζ Μπους συγκεντρώνοντας το 45,6% των ψήφων και συγκεντρώνοντας 111 εκλέκτορες.

Η καλύτερη ελληνική ελπίδα για την ανάδειξη ενός Προέδρου στις ΗΠΑ από την ελληνοαμερικανική κοινότητα, «σκόνταψε» στην, ομολογουμένως κυνική, νηφαλιότητα του Δουκάκη αφού στοχοποιήθηκε ως «παγωμένος» από τους επικοινωνιολόγους και σε μία τηλεμαχία που οι δημοσιογράφοι αποφάσισαν να τον οδηγήσουν στα άκρα.

Η ερώτηση που έκρινε… τον επόμενο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών αφορούσε στη θανατική ποινή. Και, στο debate, ερωτήθηκε για το αν η σύζυγός του, Κίτι Δουκάκη, έπεφτε θύμα βιασμού και δολοφονίας, θα προτιμούσε την αμετάκλητη ποινή του θανάτου για το δράστη;.

Ο Δουκάκης έμεινε ανέκφραστος και απάντησε ήρεμα ότι εναντιώνεται στη θανατική ποινή σε όλη του την πολιτική καριέρα. Η αδυναμία του να δείξει «ανθρώπινος» κατά πολλούς του κόστισε και την προεδρία.

Η εγκράτεια και η έλλειψη αυθορμητισμού του δημοκρατικού υποψηφίου άλλαξε άρδην το ρεύμα των δημοσκοπήσεων μετά το debate και του στοίχισε τη μάχη με τον Μπους τον πρεσβύτερο. Ο δημοσιογράφος του CNN, Μπέρναρντ Σο, είχε απευθύνει την ερώτηση κι άκουσε τον Δουκάκη να απαντά… όχι. «Δεν θα την υποστήριζα. Νομίζω γνωρίζετε ότι σε όλη μου τη ζωή έχω εναντιωθεί στη θανατική ποινή» είπε συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία του εκφράζοντας τις φιλελεύθερες θέσεις του με τρόπο «ψυχρό».

«Δεν μπορείς να απαντάς σε ερώτηση για βιασμό και θάνατο ενός αγαπημένου σου προσώπου με αναφορά σε αφηρημένες φιλελεύθερες αρχές που προστατεύουν εγκληματίες» σχολίασαν τότε οι πολιτικοί αναλυτές. Μέσα σε ένα βράδυ το ποσοστό των ψηφοφόρων που τον υποστήριζε έπεσε από το 49% στο 42%. Η ήττα ήταν πια αναπόφευκτη.

Ένα άλλο στοιχείο που έπαιξε καταλυτικό ρόλο ήταν το… ύψος του Δουκάκη . Η σύγκριση με τον πανύψηλο Μπους ήταν σχεδόν αστεία και έκτοτε το δημοκρατικό κόμμα έβαζε όρια ύψους στους υποψηφίους!

Βεβαίως, αυτό που δεν θυμούνται πολλοί ήταν πως ο Δουκάκης ήταν αγκαλιά με την προεδρία χάρη… στον Κένεντι. Τότε, ενόψει των εκλογών του ’88, ο Νταν Κουέιλ ήταν ένα από τα ανερχόμενα αστέρια του ρεπουμπλικανικού κόμματος και έχαιρε της εμπιστοσύνης του Μπους, ο οποίος τον έβαλε υποψήφιο αντιπρόεδρο. Ωστόσο ο Κουέιλ ωστόσο, δεν ακολούθησε ποτέ την καριέρα που ονειρευόταν και η καριέρα του… καταρρακώθηκε μετά το θρυλικό debate των υποψηφίων Αντιπροέδρων. Τότε, απέναντι στον υποψήφιο αντιπρόεδρο του Δουκάκη, τον πολύπειρο Λόιντ Μπέντσεν, ο Κουέιλ έκανε το μοιραίο λάθος να συγκρίνει τον εαυτό του με τον… Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, εστιάζοντας στο νεαρό της ηλικίας.

Ο Μπέντσεν, ο οποίος ήταν φίλος της οικογένειας Κένεντι και είχε υπηρετήσει στο πλευρό του δολοφονηθέντος Προέδρου, δεν… κρατήθηκε: «Υπηρέτησα με τον Κένεντι. Ήξερα τον Κένεντι. Ο Κένεντι ήταν φίλος μου. Γερουσιαστά Κουέιλ, δεν είστε… Κένεντι», ήταν η φράση που πέρασε στην ιστορία των πολιτικών debates…