Όταν Κουρής και Μητσοτάκης πήγαν να εκδώσουν εφημερίδα

Όταν Κουρής και Μητσοτάκης πήγαν να εκδώσουν εφημερίδα

Ένα σκηνικό από τα 70s που κανείς δεν ξέχασε.

Σαν σήμερα το 1974 έκλεισε η εφημερίδα «Ελευθερία» που κυκλοφορούσε από το 1906 έως και τη Χούντα. Μετά την πτώση αυτής εξαγοράστηκε από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, κατόπιν το 50% από τον Γιώργο Κουρή αλλά εντέλει δεν επανεκδόθηκε ποτέ. Τι… παίχτηκε;

Το καλοκαίρι του ’74 ήταν ίσως το σπουδαιότερο στην ιστορία της χώρας. Η Χούντα έπεσε, η δημοκρατία άρχισε να επανέρχεται στην Ελλάδα και, εκείνο τον καιρό, ο πετυχημένος εκδότης Γιώργος Κουρής αποφασίζει να συνεργαστεί επιχειρηματικά με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, με τον οποίο τον ένωνε μακριά φιλία από την προχουντική περίοδο και, κυρίως, τον περιβόητων Ιουλιανών του ’65, της Αποστασίας και της πτώσης του Γεωργίου Παπανδρέου.

Σχέσεις (στ)οργής

Μητσοτάκης και Κουρής προχωρούν στη σύσταση εταιρείας υπό την επωνυμία «Press Hellas», η οποία και κατασκεύασε ιδιόκτητο εργοστάσιο-τυπογραφείο με στόχο την επανακυκλοφορία της κεντρώας εφημερίδας «Ελευθερία», την οποία είχε κλείσει η χούντα (όπως και άλλες) στις 21 Απριλίου 1967. Η «Ε» προσπάθησε να επανεκδοθεί αλλά δεν κατέστη δυνατόν και ακριβώς προ 45 ετών γνωστοποίησε το… λουκέτο.

Κι ενώ το project προχωρούσε κανονικά και γίνοντας συναντήσεις με δημοσιογράφους, στις αρχές του 1978 οι δύο συνέταιροι ήλθαν σε σύγκρουση: η πλευρά Μητσοτάκη κατηγόρησε τον Κουρή ότι «άρπαξε» την ιδιοκτησία κοινών περιουσιακών στοιχείων, πούλησε εξοπλισμό και αρνήθηκε να αποζημιώσει.

Αντίθετα, η πλευρά Κουρή κατηγόρησε τον Μητσοτάκη ότι προσπάθησε εκβιαστικά να υποχρεώσει τον Γιώργο Κουρή να παραχωρήσει το 51% των μετοχών στον Μητσοτάκη (μέχρι τότε είχαν ο καθένας από 50%) και να δεχθεί ως «αφεντικό» στην πολιτική γραμμή της υπό έκδοση εφημερίδας τον γαμπρό του Μητσοτάκη, και δημοσιογράφο, Παύλο Μπακογιάννη.

Όταν Κουρής και Μητσοτάκης πήγαν να εκδώσουν εφημερίδα

Η αρχή της «Αυριανής»

Εντέλει ο Κουρής, τον Μάρτιο του 1980 και μαζί με τον αδελφό του Μάκη, εξέδωσαν την «Αυριανή», εφημερίδα στην οποία ο Γιώργος Κουρής είχε τον πρώτο λόγο, αλλά «στρατηγικός εγκέφαλος» θεωρείτο ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Κυριάκος Διακογιάννης που «έφυγε» από τη ζωή πέρυσι. Η κυκλοφορία της «Αυριανής», που δεν διανεμόταν από τα πρακτορεία Τύπου, ήταν αρχικά πολύ χαμηλή και όλα έδειχναν ότι δεν θα άντεχε για πολύ. Ομως τον Ιούλιο του 1980, χάρη στην απεργία που ξεκίνησαν οι τεχνικοί Τύπου και την ανταπεργία (lock out) με την οποία απάντησαν οι εκδότες, επί έναν μήνα κυκλοφορούσαν μόνον τρεις εφημερίδες: οι κομματικές της Αριστεράς, «Αυγή» και «Ριζοσπάστης» και η «Αυριανή», η οποία εκείνον τον μήνα έφτασε να πουλά 56.000 φύλλα ημερησίως. Και, τοιουτοτρόπως, καθιερώθηκε ως δύναμη στον χώρο του Τύπου.

Το 1958, σε ηλικία 21 ετών, ο Γιώργος Κουρής είχε ξεκινήσει την έκδοση της τοπικής εφημερίδας «Η Φωνή της Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης», η οποία σταδιακά κατάφερε να αποκτήσει πανελλήνια φήμη λόγω των σκληρών επιθέσεών της στον τότε κεντροδεξιό πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Στήριξε και «πούλησε» τον Παπανδρέου

Η «Ελευθερία» ήταν ημερήσια ελληνική πολιτική εφημερίδα του κέντρου, η οποία κυκλοφορούσε από το 1944 έως το 1967, με εκδότη, διευθυντή και ιθύνοντα νου τον Πάνο Κόκκα. Το πρώτο της φύλλο εκδόθηκε παράνομα, στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Αθήνα, στις 25 Αυγούστου του 1944, ως επίσημο όργανο της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου. Μετά τη λήξη του πολέμου η «Ελευθερία» στήριξε τον Γεώργιο Καρτάλη, τον οποίο έβλεπε ως τον μελλοντικό ηγέτη της κεντρώας παράταξης αλλά δεν κράτησε πολύ η εν λόγω «γραμμή» και ο Κόκκας στράφηκε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Με παρότρυνση του Κρητικού πολιτικού, η εφημερίδα στήριξε αποφασιστικά τον Γεώργιο Παπανδρέου στις (ενδοκομματικές) συγκρούσεις του με τον Σοφοκλή Βενιζέλο, και βοήθησε στην ενοποίηση του Κέντρου, η οποία τελικά επιτεύχθηκε (με μεγάλες δυσκολίες) το 1961, με την συγκρότηση της Ένωσης Κέντρου.

Όταν Κουρής και Μητσοτάκης πήγαν να εκδώσουν εφημερίδα

Καίτοι η «Ε» είχε στηρίξει τον Παπανδρέου στα 50s αλλά και στον Ανένδοτο Αγώνα του μετά τις εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961, μετά την άνοδο του «Γέρου της Δημοκρατίας» στην εξουσία άρχισε να απομακρύνεται. Και την περίοδο της Αποστασίας, τάχθηκε στο πλευρό των αποστατών και του Μητσοτάκη, εξαπέλυσε σφοδρές προσωπικές επιθέσεις εις βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου και «στιγματίστηκε» ως «το κατ’ εξοχήν όργανο των αποστατών».

Το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε την 21η Απριλίου 1967, καθώς, μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, οι πραξικοπηματίες επέβαλλαν το υποχρεωτικό κλείσιμό της.