Από την «Εξουσία» (και το «Sportime») στη χρεοκοπία - Η ιστορία του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη

Από την «Εξουσία» (και το «Sportime») στη χρεοκοπία – Η ιστορία του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη

Πώς ο ισχυρός εκδότης των 90s εξελίχθηκε σε μιντιακό ανέκδοτο.

Θέλει και… ταλέντο για να ανοίγεις εφημερίδα και μετά να την κλείνεις. Ή να αναλαμβάνεις μια επιτυχημένη και να την οδηγείς στο… λουκέτο.

Ο Μιχάλης Ανδρουλιδάκης ήταν κάποτε ένας πανίσχυρος εκδότης. Προ δυόμισι δεκαετιών έφερε την επανάσταση στον ελληνικό Τύπο με την «Εξουσία» και το «Sportime» αλλά τα χρόνια πέρασαν. Η τελευταία του απόπειρα ήταν προ τριετίας η οικονομική εφημερίδα «Εξέλιξη», η οποία ανέστειλε την έκδοσή της μετά από μόλις τέσσερα τεύχη στα περίπτερα. Το… ναυάγιο της «Εξέλιξης» ακολούθησε εκείνο της «Εξέδρας των Σπορ» την οποία είχε αποκτήσει (με αμφιλεγόμενο τρόπο) ο Ανδρουλιδάκης από τον ΔΟΛ, για να κλείσει και αυτή με μέσα σε έξι μήνες!

Γεννημένος στο Ρέθυμνο, ο Ανδρουλιδάκης ξεκίνησε από οικονομικός συντάκτης στην ΕΡΤ και κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να χτίσει έναν αξιοζήλευτο δημοσιογραφικό όμιλο. Τότε η «Εξουσία» ήταν μια κορυφαία, ξεχωριστή εφημερίδα ενώ η πρώτη αθλητική εφημερίδα ταμπλόιντ μέγεθος, η «Sportime», εκτινάχθηκε κυκλοφοριακά από τις πρώτες ημέρες της κυκλοφορίας της.

Το κερασάκι στην τούρτα του εκδοτικού του ομίλου ήταν η εφημερίδα «Εξουσία», ειδικά από τη στιγμή που άρχισε να προσφέρει… κουπόνια για κατοικίες στους αναγνώστες της. Η κυκλοφορία της έφτασε να απειλεί την πρωτιά των «Νέων» και της «Ελευθεροτυπίας», σε μια εποχή που ο μέσος Ελληνας ήθελε να αποχτήσει το δικό του σπίτι.

Κάποιον λάκκο είχε η φάβα

Στα μέσα των 90s ο Ανδρουλιδάκης ήταν πανίσχυρος: το «Sportime» έσπαγε κάθε ρεκόρ κυκλοφοριών στον χώρο του αθλητικού Τύπου, η «Εξουσία» σάρωνε, ο οικονομικός «Επενδυτής» αποτελούσε τη… must αγορά του Σαββάτου για κάθε ενδιαφερόμενο με τις εξελίξεις του Χρηματιστηρίου ενώ ο Planet απειλούσε τον –τότε κραταιό- Flash στη δεύτερη θέση των ενημερωτικών σταθμών.

Ωστόσο, ως καταλαβαίνετε, κάποιον λάκκο είχε η φάβα. Τις κατοικίες είχε αποκτήσει η οικοδομική εταιρεία συμφερόντων Ανδρουλιδάκη, η Stabilton, αλλά αποδείχθηκε ότι ουδέποτε τα… είχε. Και ήρθε πρώτη από τις πολλές καταδίκες που έμελλε να κυνηγούν τον Ανδρουλιδάκη στα επόμενα χρόνια.

Με κατά διαστήματα ανακοινώσεις ότι η Stabilton αγόρασε οικόπεδο για να χτίσει κατοικίες ή ότι εγκαινιάστηκαν οι πρώτες κατοικίες, είχε καταφέρει για δυο χρόνια περίπου να αυξήσει κατακόρυφα την κυκλοφορία της εφημερίδας και συνεπώς τις κρατικές διαφημίσεις που είναι όλο το ζουμί στο γραπτό Τύπο. Τελικά η απάτη αποκαλύφθηκε το 1999 και ο Ανδρουλιδάκης καταδικάστηκε.

Από την «Εξουσία» (και το «Sportime») στη χρεοκοπία - Η ιστορία του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη

«Ποιο κανάλι βλέπει ο πρωθυπουργός;»

Η κυκλοφορία της «Εξουσίας» έπεσε κατακόρυφα και έκλεισε το 2001, χρονιά που ο Ανδρουλιδάκης αποφάσισε να μπει στον χώρο της ιδιωτικής τηλεόρασης, με τη δημιουργία του Tempo χάρη στην εξαγορά του New Channel από τον Φώτη Μανούση. Ο «Μισελ» φέρνει τον κουμπάρο του Νίκο Ευαγγελάτο από τον Alpha, την Τατιάνα Στεφανίδου και μια πολυπληθής δημοσιογραφική ομάδα, με πολύ καλούς μισθούς που εκτοξεύουν ακόμη πιο πολύ τα έξοδα. «Ποιο κανάλι βλέπει ο πρωθυπουργός;» είναι το διαφημιστικό μότο; Κι άρχισε να ανοίγεται και στα ερτζιανά με τον Planet FM (συχνότητα που αργότερα εμφανίστηκε ο Βήμα FM του… ΔΟΛ).

Αξέχαστη έχει μείνει η παρουσίαση του νέου προγράμματος του TEMPO στο ξενοδοχείο «Hilton» εν έτει 2001: ήταν το κοσμικό γεγονός της χρονιάς, παρουσία σχεδόν σύσσωμου του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης Σημίτη που συνεχάρη τον ανερχόμενο εκδότη. Ωστόσο ο στόχος από το 3% της τηλεθέασης να πάει στο 7% για να διεκδικηθεί μέρος από τη διαφημιστική πίτα απέτυχε παταγωδώς, την ώρα που ο Ανδρουλιδάκης ζούσε τη μεγάλη ζωή. Τα ανέκδοτα για τις μετακινήσεις του με… ελικόπτερο δίνουν και παίρνουν εκείνη την εποχή.

Ο εκδότης που ήθελε να γίνει ο νέος Χρήστος Λαμπράκης, απέτυχε παταγωδώς. Το Tempo έφτασε να απασχολεί 750 άτομα ενώ τότε MEGA και ANT1 δεν ξεπερνούσαν τα 400!

Εφυγε από την πίσω πόρτα

Η μετοχή της Stabilton τον Φεβρουάριο του 2001 υποχώρησε στις 239 δραχμές, σε σύγκριση δηλαδή με τα ιστορικά υψηλότερα των 9.000 δραχμών ο τίτλος σχεδόν εκμηδένισε την αξία του αν και η εταιρεία έφτασε να έχει κεφαλαιοποίηση ακόμη και μέχρι 200 δισ δρχ., ήτοι 590 εκατομμύρια ευρώ με σημερινές τιμές!).

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2002 οι εργαζόμενοι του Tempo, που ήταν απλήρωτοι έξι μήνες, κυνήγησαν τον wanna be καναλάρχη, που έφυγε από την πίσω πόρτα του σταθμού και τον εγκλώβισαν στην αυλή ενός σπιτιού, μέχρι να έρθει η αστυνομία που τον οδήγησε στον εισαγγελέα με την κατηγορία της μη καταβολής δεδουλευμένων.

Το «Sportime» αφέθηκε σταδιακά στη μοίρα του, μέχρι που έκλεισε κι αυτό ενώ ακολούθησαν πολλές καταδίκες για τον Ανδρουλιδάκη, από πενταετή φυλάκιση χωρίς αναστολή για υπεξαιρέσεις δισεκατομμυρίων δραχμών, έως μικρότερες για μη καταβολή δεδουλευμένων.

Στον… Παναμά

Το επιτυχημένο «Sportime» προσπάθησε να διασωθεί, με την εκδότρια εταιρεία Ευρωπαϊκός Τύπος A.Ε. (με τον διακριτικό τίτλο Max Line) να μεταβιβάζει τον τίτλο στην εταιρεία Sunseeker με έδρα τον… Παναμά και εκπροσώπους στην Ελλάδα τον Θανάση Χριστόπουλο και αργότερα τον Ροδόλφο Οντόνι, με τη γνωστή δραματική για τους εργαζόμενους περιπέτεια, έχοντας μείνει στα χρονικά του ελληνικού Τύπου ως ένα απίστευτο θρίλερ, με σωρεία μεταβιβάσεων του σήματος σε απίθανες εταιρείες, αλλαγή εκδοτών σαν τα πουκάμισα και ατελείωτα χρέη σε εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία και πολλούς άλλους.

Ο (εκδότης βιβλίων τότε) Χριστόπουλος πήρε στις 18 Δεκεμβρίου 2002 το 65% της Max Line, δηλαδή το ποσοστό του Ανδρουλιδάκη, με τον Βιλδιρίδη να ξεκινά έκτοτε τον δικαστικό του αγώνα με τον Ανδρουλιδάκη. Η «συμφωνία» έγινε με τη μεσολάβηση της Τράπεζας Πειραιώς, όπου το «Sportime» ήταν χρεωμένο με 6,7 δισεκατομμύρια δραχμές, από δάνεια που έχει πάρει –με υποθήκη τον τίτλο– ο Ανδρουλιδάκης. Για δικούς του σκοπούς και όχι φυσικά για την εφημερίδα που τότε σάρωνε…

Για την… ιστορία, το 2012 το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων δικαίωσε τον Βιλδιρίδη και καταδίκασε σε κάθειρξη 9 ετών τον Ανδρουλιδάκη για την υπόθεση υπεξαίρεσης 4,3 δισεκατομμυρίων δραχμών (!) από τη Μax Line.

Από την «Εξουσία» (και το «Sportime») στη χρεοκοπία - Η ιστορία του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη

Ακάθεκτος…

Απορίας άξιον λοιπόν, πώς ο Ανδρουλιδάκης εμφανίζεται κάθε τρεις και λίγο ως εκδότης. Ενδεικτικό ότι το 2011, όταν απέκτησε έναντι 560.000 ευρώ την «Εξέδρα των Σπορ» από τον ΔΟΛ ο Ανδρουλιδάκης εμφανιζόταν με χρέη ύψους 540.042,31 ευρώ προς την εφορία: 241.493,87 ευρώ η βασική οφειλή και 298.548,44 ευρώ τα συνεισπραττόμενα!

Η ιστορία ενός ανθρώπου που μεσουράνησε στα media και έπεσε όσο γρήγορα ανέβηκε. Δεν το βάζει κάτω βέβαια: θα εκδώσει, ξανά, εφημερίδα. Μέχρι να την κλείσει, πάλι.