Το παλιό, καλό «Sportime» και μια σύμπτωση (κακώς) επαναλαμβανόμενη

Το παλιό, καλό «Sportime» και μια σύμπτωση (κακώς) επαναλαμβανόμενη

Από το AIDS στις αμβλώσεις ένας… Γκιόλιας δρόμος.

To «Sportime» χωρίζεται, δυστυχώς, σε δύο περιόδους. Η πρώτη το 1994 με μια εφημερίδα που έφερε ποικιλία αλλαγών στην αισθητική και την ιδιοσυγκρασία του αθλητικού Τύπου. Η αλλαγή ήταν απρόσμενη και φυσικά δεν την περίμενε κανείς, όπως θυμάται χαρακτηριστικά σε παλαιότερη συνέντευξη του ο εμπνευστής και επί χρόνια διευθυντής της Χάρης Ξύδης.

«Στο ξεκίνημά ήταν μία παρέα από άτομα που είχαμε συνεργαστεί παλαιότερα. Μάλιστα δεν ερχόταν κανείς μετά την αποτυχία του εγχειρήματος της πολιτικής εφημερίδα “Η Ελλάδα σήμερα” που είχαμε κάνει με τον Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, εκδότη και του “Sportime”. Πήγαμε σε σχολές για να πάρουμε μαθητευόμενους δημοσιογράφους και στραφήκαμε σε ανέργους. Δεν υπήρχαν ονόματα για εμάς τότε. Καμία φίρμα. Μετά από κάποιους μήνες ήρθαν στην εφημερίδα οι Συρίγος και Σπυρόπουλος, αφότου όμως πρώτα είχαν βεβαιωθεί για την επιτυχία της. Αφότου δηλαδή άρχισε να μεγαλουργεί. Τον δεύτερο χρόνο ήταν πρώτη σε κυκλοφορία».

Το παλιό, καλό «Sportime» και μια σύμπτωση (κακώς) επαναλαμβανόμενη

Το 1994 στην Ελλάδα σε κυκλοφορία ήταν μόλις τέσσερις αθλητικές εφημερίδες, ενώ υπήρχαν στο πέρασμα των χρόνων και άλλες εκδοτικές προσπάθειες που δεν είχαν ευδοκιμήσει: το «Φως των Σπορ», η «Αθλητική Ηχώ», ο «Φίλαθλος» και η «Ωρα για Σπορ».

Το (παλιό) «Sportime» ξεκίνησε το ταξίδι του στις 21 Φεβρουαρίου 1994 και άντεξε μέχρι τις 3 Απριλίου 2008 όταν και μέσα κυρίως από αποχωρήσεις, αλλαγές εκδοτικής εταιρίας και απαξίωσης οδηγήθηκε στο τέλος της έκδοσης του. Μια εφημερίδα με πρωτοσέλιδα που έγραψαν ιστορία και έμειναν ανεξίτηλα στην ιστορία. Τα θέματα και οι φωτογραφίες της τρέλαιναν τον αναγνώστη ενώ τα πρωτοσέλιδά της σε κέντριζαν κάθε φορά που τα ‘πιανε το μάτι σου. Το πιο ιστορικό εξώφυλλο μετά τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη ακόμα παραμένει «σταθμός» για τις εφημερίδες.

Το (νέο) «Sportime» κυκλοφόρησε πριν δυόμιση χρόνια, καλοκαίρι του 2017, από δημοσιογραφική ομάδα που αποχώρησε από τη «Sportday», ο διευθυντής της οποίας Περικλής Γκιόλιας (αδερφός του δολοφονηθέντος Σωκράτη) είχε απολυθεί από τον όμιλο του Alpha. Και με χρηματοδότηση του Βίκτωρα Ρέστη προχώρησαν στην αγορά του τίτλου της εφημερίδας. Μια ομάδα από δημοσιογράφους νέους, με συχνά φρέσκες ιδέες και αντιμετώπιση της αθλητικής επικαιρότητας που συχνά διαφέρει –για να τα λέμε όλα– από τα τετριμμένα.

Ωστόσο το πρωτοσέλιδο για τις εκτρώσεις ήταν μια αποτυχία για την εφημερίδα. Η πρώτη, μεγάλη της. Για τον ίδιο τον Γκιόλια όμως, ήταν η δεύτερη (τίποτε τυχαίο): την 1η Δεκεμβρίου 2015 η «Sportday», επί Γκιόλια, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα του AIDS την είχε παραλληλίσει με τον… Παναθηναϊκό.

Το παλιό, καλό «Sportime» και μια σύμπτωση (κακώς) επαναλαμβανόμενη

Aπόρροια τούτου, να πέσει και το ανάλογο (και σωστά) κράξιμο, που πήρε διαστάσεις και η ΠΑΕ εξέδωσε ανακοίνωση διαμαρτυρίας. Όπως ακριβώς δηλαδή έγινε και προχθές.

Η ευθύνη λοιπόν δεν είναι ούτε της εφημερίδας, ούτε των εργαζόμενων δημοσιογράφων. Η ευθύνη είναι ενός και σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, δεν είναι σύμπτωση.