Το μεγάλο λάθος των Ελλήνων ρεπόρτερ στην Ελλάδα του κορωνοϊού

Το μεγάλο λάθος των Ελλήνων ρεπόρτερ στην Ελλάδα του κορωνοϊού

Eίναι ενδεδειγμένος ο τρόπος αυτός του ρεπορτάζ;

Κάθε ημέρα που περνάει ανακοινώνονται νέα μέτρα από την κυβέρνηση στην προσπάθειά της να μειώσει την κίνηση του κόσμου και να τον κρατήσει μέσα στα σπίτια του. Αυτήν την στιγμή είναι το πρώτο μέλημα όλων ο κόσμος να μείνει σπίτι του για να μειωθεί η διάδοση του κορονοϊού.

Ο ένας μετά τον άλλον οι επαγγελματικοί κλάδοι κατεβάζουν ρολά στην εξυπηρέτηση του κόσμου από τα καταστήματα, οι μεγάλες συγκεντρώσεις απαγορεύονται, ακόμα και στα καταστήματα τροφοδοσίας μπαίνει μία σειρά με νούμερα προτεραιότητας σε σούπερ μάρκετ.

Υπάρχει όμως ένας κλάδος που από την αρχή της νέας αυτής πραγματικότητας την οποία περνάει σχεδόν όλος ο πλανήτης δεν έχουν αλλάξει σχεδόν καθόλου τον τρόπο που εργάζονται.

Αναφερόμαστε στους τηλεοπτικούς ρεπόρτερ, τους επαγγελματίες δημοσιογράφους που δεν μπορούν να δουλέψουν από την άνεση του σπιτιού τους ή κλεισμένοι σε ένα στούντιο. Αυτούς οι οποίοι βρίσκονται διαρκώς στον δρόμο.

Ένας μεγάλος αριθμός από ρεπόρτερ βρίσκεται έξω και καλύπτει καθημερινά το ρεπορτάζ σε μία ατμόσφαιρα μολυσμένη, με ελάχιστη προστασία, εμμένοντας σε ένα είδος ρεπορτάζ που θέλει τον ρεπόρτερ να πλησιάζει εκατοντάδες ανθρώπους και να τους ρωτάει, να κλείνεται σε σούπερ μάρκετ για ώρες για να εξασφαλίσει δηλώσεις και πλάνα θέτοντας πρώτα τον εαυτό του και μετά τον στόχο του «μένουμε στο σπίτι» σε κίνδυνο.

Εξάλλου ο κίνδυνος να μεταφέρουν τον ιό μεγαλώνει αφού δε θα βρεθούν σε ένα μόνο μέρος, θα καλύψουν πολλούς κλειστούς χώρους ή μέρη που συγκεντρώνεται ο κόσμος. Είναι στατιστικά πιο πιθανό να νοσήσουν αν ακολουθήσουν τον ίδιο τρόπο εργασίας.

Αλήθεια χρειάζονται σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε να κινδυνεύουν ρεπόρτερ για να πάρουν μία δήλωση από γιαγιά σε εκκλησία που επιμένει να στοιβάζεται σε κλειστούς χώρους; Ή από ανθρώπους οι οποίοι μέσα στο δικό τους άγχος βγαίνουν για να ψωνίσουν, πριν επέλθει μαζική καραντίνα.

Η ενημέρωση φυσικά και είναι ένα αγαθό και μία υποχρέωση την οποία επέλεξαν όλοι όσοι βρίσκονται στον χώρο, μήπως όμως θα έπρεπε να μείνει στην πραγματική ενημέρωση και όχι στο κυνήγι εντυπώσεων και εικόνων που στο τέλος της ημέρας το μόνο που καταφέρνουν είναι να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία πολλών;